ZLP
W 1950 roku Borowski został członkiem Zarządu Głównego Związku Literatów Polskich, z jego ramienia prowadzi! komisję do spraw młodych adeptów literatury, oceniał ich maszynopisy, wyjeżdżał też w teren, by poznać ludzi, ich sprawy i problemy. Włączył się również do Ruchu Obrońców Pokoju. W lipcu 1950 roku został odznaczony Państwową Nagrodą Artystyczną za twórczość literacką i publicystyczną.
W latach 1950-1951 związany był także z redakcją "Sztandaru Młodych", na którego łamach zamieszczał swoje artykuły publicystyczne. W okresie tym oddawał się również twórczości prozatorskiej, napisał m. in. opowiadanie Kłopoty pani Doroty oraz nowele Piękne wakacje i Czerwony maj, które nazwał "notatkami do opowiadań", ponadto pozostawił Dysputy księdza dobrodzieja, Międzynarodówka i Plakat. "Najciekawsze utwory Borowskiego w ostatnim roku powstały nie z wypadów w teren i publicystyki -| stwierdza Drewnowski - lecz z wielomiesięcznych doświadczeń w Niemczech, z wielokrotnych
odwiedzin w Olsztynie, gdzie miał rodzinę, z sal sąd wych, w których przesiadywał jako dziennikarz, z ostE niego w życiu lata spędzonego na obozie studencki w Rzeszowskiem".
W czerwcu 1951 roku państwu Borowskim urodziła i córeczka, Małgorzata, a w tydzień później, 3 lipca zmi poeta śmiercią samobójczą. "Od lat Borowski żył b< ustannie na granicy życia i śmierci - podaje Tadei Drewnowski. - W jego utworach i listach z różny lat, w momentach najmniej spodziewanych odkryć m< na świadomość tej granicy, koniecznej do przekroc: nia. Świadomość, że ta granica stoi otworem, tkw w nim stale, jakby pomagała mu, podobnie jak stai żytnym, żyć bez wyrzekania. Jakie motywy zadecyc wały o jej przekroczeniu? Nie wiemy. Ale pewne j( że świat wydał mu się znów kamienny, a on nie w siebie".
W rok po śmierci poety wyszedł zbiór publikov nych przez niego w "Nowej Kulturze" artykułów i portaży pod wspólnym tytułem Na przedpolu, zaś w 1 roku wybór felietonów pt. Mała kronika wielkich spr oraz tom opowiadań Czerwony maj. Wreszcie w 1 roku ukazało się pośmiertne wydanie Utworów zeb nych w pięciu tomach. Pierwszy z nich obejmuje Wi sze, drugi Prozę, trzeci Krytykę literacką i artystycz czwarty Publicystykę, na piąty składa się Proza z 1948-1951, nie włączona przez poetę do żadnego z oi blikowanych przedtem zbiorów.
Tom Wiersze niestety obejmuje wszystkich utworów poetyckich Borowskiewiele z nich zaginęło bezpowrotnie, część zaś pozostaje dotychczas w rękopisach u przyjaciół i znajomych lub też rozproszona jest po różnych czasopismach. W 1968 roku w serii "Poeci Polscy" ukazał się wybór wierszy pt. Tadeusz Borowski, wzbogacony o garść utworów dotąd nie publikowanych. Trud zebrania wszystkich utworów poetyckich i prozatorskich Borowskiego podjął Tadeusz Drewnowski, który jest również autorem wielu esejów o życiu i twórczości poety. Niniejszą notę oparto na pracach Tadeusza Drewnowskiego: Poetycki pamiętnik z podróży, "Miesięcznik Literacki", 1969 nry6i7; Do kresu pewnej moralności, "Miesięcznik Literacki", 1970, nry 9 i 10
