Pewien żołnierz
Po powrocie Borowskiego do kraju pierwszą jego 161 książką był wydany w Warszawie w 1947 roku tomik opowiadań pt. Pewien żołnierz. Obejmuje on opowieści szkolne z pierwszych lat okupacji, kiedy poeta zdał maturę i rozpoczął studia uniwersyteckie. W rok później ogłosił dwa tomy opowiadań: Pożegnanie z Marią i Kamienny świat, który opatrzył podtytułem Opowiadania w dwudziestu obrazach. Pierwszy tom, Pożegnanie z Marią, obejmuje wyjęte ze zbiorowego tomu Byłiśmy w Oświęcimiu dwa dawne opowiadania - Dzień na Harmenzach i Proszę państwa do gazu, do nowych utworów należy opowiadanie tytułowe oraz Śmierć powstańca i Bitwa pod Grunwaldem. Dał w nich Borowski wstrząsający obraz życia w hitlerowskich obozach zagłady, starając się ukazać całą prawdę o Oświęcimiu. Trud ten podjął również przy układaniu Kamiennego świata. Do tomu tego dołączył drobne utwory prozatorskie, w których poruszył problemy rzeczywistości pozalagrowej, kiedy amerykański obóz przejściowy był dla niego "ni to kacet, ni to wolność". Nie brak też w tym zbiorze opowiadań, w których poeta po powrocie do kraju podjął problemy współczesnego życia kulturalnego. "Borowski - pisze Tadeusz Drewnowski - uprawiał nowelistykę agresywną. Konkret, obserwacja, realizm zespalały się w niej z obsesjami moralnymi, z romantycznym zmaganiem się ze sobą, z imponującą gamą nowoczesnych odmian ironii".
Od stycznia do maja 1949 roku współpracował Borowski z dziennikiem "Rzeczpospolita", gdzie w cyklu pt. 162 Nasz wiek XX publikował felietony polityczne. Złożyły
się one na wydaną tego samego roku książkę pt. Opowiadania z książek i gazet, traktujące - według słów pisarza - "o szaleństwie świata kapitalistycznego".
W latach 1949-1950 przebywał w Berlinie jako pracownik Polskiego Biura Informacji Prasowej przy Misji Wojskowej. W NRD rozwinął dość ożywioną działalność kulturalną, uczestniczył m. in. w uroczystość: 200-lecia urodzin Goethego w Weimarze, współdziała: przy wystawieniu Niemców Leona Kruczkowskiego, nawiązał kontakty z wieloma pisarzami niemieckimi. "Kiedy po dziesięciomiesięcznej nieobecności wrócił do Pol ski - wspomina Wiktor Woroszylski - był tym sa mym Tadeuszem i jednocześnie nie tym samym. Wszys cy znający go - dziwiliśmy się temu szybkiemu doj rzewaniu. Jak bardzo wzrosła waga jego słów i czy nów! Jak nauczył się być czujnym i nieustępliwyrr Pisarzem był przedtem, do partii należał już od 194 roku. Pobyt w Berlinie uczynił z niego czołowego piss rza partyjnego i działacza politycznego na wielką skalę W marcu 1950 roku powrócił z Berlina wraz z żon: Marią, niebawem podjął pracę w nowo powstałym pism: literackim "Nowa Kultura". "Stał się od razu
Od 2 kwietnia 195 od pierwszego jej numeru, do kwietnia 1951, kiedy uks zała się po raz ostatni, Borowski napisał 55
